Karnımdaki bebek ters. Hem de en başından. Birkaç açıdan. Yani şöyle: Aylarca erken doğum riski ile bizi tehdit etti, yattım yattım, yattığım yerde karpuz gibi büyüdüm.
Her kontrolde “aman rahim ağzı kısalmış, çok dikkatli olalım” uyarıları ile büzüştüm. Şimdi 35+4 te, bana doktor muayenesinde nanik yapıyor. Aylardır bizi strese sokan rahim ağzı doğum artık çok yakın olduğundan daha da kısalacağına, uzamış!!! Üstelik “Bu bebek 15 Ağustos’u beklerse iyi” diyen doktorum, şimdi çark etti “çıkmaya niyeti yok” diyor. Oysa ben kendimi bugün yarın, çıkagelir diye hazırlamıştım. Çünkü daha önce verdiği tüm işaretler bu yöndeydi. Şimdi ise sanki bizle oyun oynuyor. Sağ gösterip sol vuruyor. Üstelik bu da yetmez gibi hala ters duruyor! Bu haftalarda artık başaşağı pozisyona geçmiş olması gerekiyordu. Bir ümitle sordum doktora ama malesef hala TERS!!!!
İşin kötüsü 2 hafta daha böyle ters devam ederse, mecburen sezaryen olacağım. Çünkü bu şekilde doğum hem annenin hem bebeğin sağlığını ciddi şekilde tehdit ediyormuş. Çok okudum, araştırdım. Malum normal doğum diye yırtıyorum kendimi son 2 aydır. Sanki sancı başlayacak ve ben bütün rahatlığımla oturacağım pilates topuma, bir ileri bir geri hareket edeceğim... Bir yandan “Somewhere over the rainbow” çalacak. Çok cool olacağım. Ayakta dolaşacağım, dans edeceğim, sancıların beni alt etmesine izin vermeyeceğim. Sonucta onlar beni bebeğime kavuşturacak kısa yollar. Onları kucaklayıp, hooop diye salıvereceğim. Ve iyi bir ıkınmayla bebeğimize kavuşacağım. İşte benim doğum hayalim. Günlerdir bu anları yaşayacak olmanın heyecanını hissediyorum. Ama bu ters duruş yavaş yavaş beni bu hayalden uzaklaştırıyor. Moralim bozuluyor. Ama hala ümit var diye de avutuyorum kendimi.
Ne yapsam, amuda mı kalksam? Takla mı atsam... Koltukta oturur pozisyondan ayağa kalkmak bile yardımla olurken, bu akrobatik hareketler de neyin nesi? Gerçekçi olma zamanı. Akrobasi falan yalan.
En iyisi oturup beklemek ve Dafne’ye iyi huylu olup, dönme vaktini kaçırmamasını tembihlemek. İşin aksi yanı, ben öyle karnıyla konuşan anne adaylarından da değilim. Garip geliyor, yapamıyorum. İşte anasına bak, kızını al olayı!
Ben de tersim, kızım nasıl olsunJ
Hadi, güzel bir kavuşma hikayesi için, lütfen dön Dafneeee!
4 yorum:
Bız de tarkan'dan don bebegımı soylemeye basladık :((( cınar beyın de hıc donmeye nıyetı yok. Bazen ayagıyla oyle bır yere basıyor kı tuvalete zor yetısıyorum.donecegını dusunuyoruz. Artık bakalım. Bu arada 36 haftayı gectık.
O minik ayakların yerli yersiz hareketlerini malesef ben de iyi bilirim. Bir de acıtıyorlar boyutlarına bakmadan:-) Umarım Çınar da, Dafne de döner de normal doğum yapabiliriz. 37-8 haftaya kadar yolu var... Döndürmek adına bir sürü tuhaf şey okudum ama hiçbirine cesaret edemiyorum. Biz de mi Tarkan'dan malum şarkıyı söylemeye başlasak?:-)
lütfen haber ver dönüp dönmediğini. ozgedenizci@gmail.com
bu arada çınar'ın annesiyim ben :. selen'in de kardeşi.
Yorum Gönder